Canada Post: Heimwee?

De wind slaat in mijn gezicht terwijl ik op de fiets de hobbelige straten in Toronto trotseer. Ik ben maar een van de weinigen die dat doet. Inmiddels is het alweer donker, dat gaat steeds sneller tegenwoordig. Om 17.00 uur gaan de lichten en kaarsjes aan en al gauw worden de straten leger. De zomerse drukte maakt plaats voor de onontkoombare winter. Dit jaar is die vroeg, zeggen ze. Zeker als je het vergelijkt met vorig jaar.

Ik geef er niet zoveel om. De kou is nu prima te doen met een sjaal en wanten. Mijn lichaam kan wel tegen 9, 3 of -4 graden. Het is eerder het uitzicht dat me dat trieste wintergevoel geeft: gekleurde bladeren liggen nu op de grond en wat achterblijft zijn kale takken. Laat maar komen die sneeuw denk ik dan. De kerstversiering is er ook al, maak het af. En de sneeuw heeft al kort zijn intrede gedaan…

Dus heimwee?
Terwijl ik zo op die fiets zit en bedenk hoe nieuw en opwindend de zomer was, vraag ik me af of ik Toronto nog net zo interessant en leuk vind als toen. ‘k Bedoel, het gaat hard, we zitten hier al bijna 8 maanden, en relativeer ik het genoeg?

Voor de ongeruste lezers: nee, heimwee, daar heb ik geen last van. Hooguit het gemis van familie en vrienden. Ik kon op mijn gedachtegang geen antwoord geven omdat ik het antwoord niet ken. Toronto in de winter is tot nu toe alleen een angstaanjagende anekdote geweest die verschilt van de ene bewoner met de andere. Ik ga het zelf ervaren en beslis na een jaar hoe Toronto tot dan toe bevallen is.

Het zit mee en tegen
Het is een avontuur. Keer op keer besef ik dat, en dat maakt me blij! Ik houd van avonturen, nieuwe dingen en het uitzoeken van wegen. Tot op zekere hoogte. Een avontuur moet niet continu tegenzitten, zoals met Zorro een tijd het geval was. Dankzij mensen die (soms virtueel) om mij heen staan en me vertellen wanneer rust te nemen en los te laten, weet ik wat het beste is om te doen. Waardoor Zorro evolueert tot een prachtig merk met expertise. Mijn eerste video promo is af, een nieuw branding programma in de lucht (dat nog verder door ontwikkeld gaat worden met een business coach!!!), en een potentieel heel gave samenwerking met een groot platform dat positief nieuws verspreid. Later meer J.

Maar dit avontuur joh… Wat heeft het de afgelopen weken verder nog voortgebracht?

Lights, camera, action
Veel leuke jobs in de filmindustrie. Dat gaat als een trein. Niet alleen werk ik aan scripts – en mijn netwerk – ook sta ik regelmatig voor de camera. Een kleine greep uit jobs: background voor A Handmaid’s Tale en de feature film My Spy, acteren voor een Casino commercial en diverse student films. Onze short SHE’S STILL (van de 48h film challenge) is gescreend waardoor ik mijn eerste IMDb credit heb. Ik hielp zelfs een ambitieuze filmmaker met zijn Duitse uitspraak en kreeg ervoor betaald om als een ‘maiden’ in een bed te slapen. Ik bruis van de ideeën voor mijn eigen verhalen en docu’s, maar eerst mijn boek!

Casino Cast
Een gokje wagen.
Student film

Schrijvershart
Mijn boek komt over een kleine maand uit. Diana, een vriendin van hier, ontwerpt de cover. Alleen al het brainstormen daarover maakt me enorm zenuwachtig. In een positieve zin. Het voelt zo onrealistisch… Heb ik echt een boek geschreven? Nog een goede week en dan krijg ik de feedback van mijn redacteur Lianne Reijntjes. Ik spam jullie PLAT wanneer het boek klaar is.

Sociaal en cultureel
Roon en ik hobbelen ook regelmatig van keukentafel naar keukentafel. We worden verwend met heerlijke diners door vrienden en collega’s. We genieten van de kerstlampjes en staan te koukleumen bij de Santa Parade J; Een erg lange parade met stiekem best wel wat gesponsorde wagens en toffe fanfarebands. Hoewel onze dorst (en de kou) ervoor gezorgd heeft dat ‘we éven een drankje gingen drinken’ en vervolgens de Kerstman misten.
Mijn oud-collega van Make-a-Wish, Corine, was hier in Toronto. En ook dat was zo fijn om elkaar weer te zien. De wereld is zo klein…

De parade
Nog meer parade
kiekje van onze buren van bovenaf
Choco fonduutje op de kerstmarkt
En een 'mulled wine', gewoon glühwein

Even loslaten.
Nadat we afgelopen maand eindelijk een half weekend hadden waarin ik niet hoefde te werken, hebben we onze huisinrichting afgemaakt. En besloten weer meer te ondernemen in de weekenden. Dat gaan we in December helemaal goedmaken! Én mijn ouders komen J!
Met als gevolg dat ik de halve maand volledig uitcheck.
Heerlijk!

Op naar de feestdagen!

Liefs,

Jane

p.s. Dit is de één na laatste blog van dit jaar. Als je niets wil missen volgend jaar, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief hieronder!

 

Deze post heeft 2 reacties

  1. Het klinkt als één grote ontdekkingreis 🙂

  2. Trots op jou, Janey! Moest even lachen om de oreo choco fondue. Hier, in de tropische gebieden, vind je de koekjes ook overal en in ijsvorm natuurlijk

Laat een reactie achter op Thessa Reactie annuleren

Sluit Menu